Rss Feed Tweeter button Facebook button Youtube button

10-01-2018 Εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ προς τις ΓΣ των ΕΛΜΕ

Αθήνα, 10/1/2018

  ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ  ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ

  Η πολιτική κατάσταση

Οι εκπαιδευτικοί, η πλειοψηφία των εργαζόμενων, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, υφίστανται επί 7 συνεχή χρόνια τις σοβαρές συνέπειες των εφαρμοζόμενων πολιτικών της σκληρής λιτότητας και των μνημονίων που έχουν υπογράψει διαδοχικά οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για έξοδο από τα μνημόνια το καλοκαίρι του 2018, το αφήγημα της ανάπτυξης και της ελάφρυνσης του χρέους, δεν βελτιώνουν τη δύσκολη καθημερινότητα των Ελλήνων εργαζομένων. Τα σκληρά μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που έχουν υπογραφεί για το χρονικό διάστημα μέχρι το 2022, καθώς και τα δεκάδες προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης διαμορφώνουν ένα δυσμενές περιβάλλον για το σύνολο των εργαζομένων.  Τα μέτρα αυτά αγγίζουν μεταξύ άλλων και τον χώρο της εκπαίδευσης και το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα.

            Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε ιδιόμορφο σημείο καμπής και ή θα διεκδικήσει να τερματιστούν οι πολιτικές λιτότητας, τα μνημόνια, η μόνιμη επιτροπεία και οι αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές, ή θα συμβιβαστεί με την ισχύουσα κατάσταση,  δίνοντας χώρο στο μεγάλο κεφάλαιο και τους εκφραστές του να επιβάλουν την κυριαρχία τους.

Οι αγώνες των εργαζομένων επιβάλλεται να ενταθούν, για να αποτελέσουν μοχλό εξελίξεων ώστε να μπει φραγμός στη νεοφιλελεύθερη επέλαση , προκαλώντας ρωγμές στις σκληρές δημοσιονομικές πολιτικές (μειώσεις μισθών και συντάξεων, αύξηση της φορολογίας), ανοίγοντας έτσι άλλους δρόμους. Δρόμους, που θα υλοποιούν δημοκρατικές –  φιλολαϊκές αλλαγές  και θα  πετύχουν  τη ρήξη με την εφαρμοζόμενη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ,  τερματίζοντας το καθεστώς επιτροπείας και των μνημονίων.

 Η κατάσταση στην εκπαίδευση

Οι εφαρμοζόμενες μνημονιακές πολιτικές στην εκπαίδευση την τελευταία επταετία, την υποβάθμισαν και όξυναν περαιτέρω τα προβλήματα του δημόσιου σχολείου με πιο χαρακτηριστικά:

  • μείωση των δαπανών
  • μηδενικοί διορισμοί εκπαιδευτικών,
  • ραγδαία αύξηση της ελαστικής εργασίας
  • επιδείνωση των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών (αύξηση ωραρίου, μηδενικές μεταθέσεις, ελάχιστες αποσπάσεις, συμπλήρωση ωραρίου σε 3-5 σχολεία)
  • μισθολογική καθήλωση μετά από τις μειώσεις κατά 35%
  • δραματική αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 χρόνια και 40 χρόνια εργασίας για πλήρη συνταξιοδότηση
  • αύξηση του αριθμού των μαθητών στα τμήματα
  • κατάργηση των υποστηρικτικών δομών κ.α.

Ταυτόχρονα επιχειρούνται μια σειρά από θεσμικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης που στοχεύουν αφενός στην εξοικονόμηση προσωπικού και αφετέρου στην υλοποίηση κατευθύνσεων που επιβάλλουν διεθνείς οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ) και οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέτοιες πολιτικές είναι η αυτονομία της σχολικής μονάδας, η διοικητική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών , οι επιχειρούμενες αλλαγές στο Λύκειο στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης πρόσδεσης του Λυκείου με τις πανελλαδικές εξετάσεις και την εισαγωγή στην Γ/θμια εκπαίδευση, η απομείωση του μορφωτικού του χαρακτήρα του Λυκείου, με άμεση επίπτωση τη δημιουργία ημιμαθών και εύκολα χειραγωγούμενων πολιτών.  Είναι επίσης γνωστή η εμμονή του ΟΟΣΑ  για αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων με βάση την επίδοση των μαθητών.

Πάγια θέση της ΟΛΜΕ είναι ότι το Λύκειο πρέπει να  διατηρεί την αυτονομία του και τον μορφωτικό του χαρακτήρα και να μην συνδέεται με τις πανελλαδικές εξετάσεις και το σύστημα πρόσβασης στην Γ/θμια εκπαίδευση (βλέπε αναλυτική ανακοίνωση της ΟΛΜΕ για το Νέο Λύκειο 7/9/17).

Παράλληλα τις επόμενες μέρες προβλέπεται η κατάθεση πολυνομοσχεδίου, στο πλαίσιο της 3ης αξιολόγησης, που μεταξύ  άλλων θα περιέχει διατάξεις,  όπως  την υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών επί 30 ώρες τη βδομάδα στα σχολεία, τα νέα κριτήρια καταργήσεων-συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων, τον περιορισμό κήρυξης απεργίας καθώς και τους  πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας.

Επίσης αναμένονται νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη γενική αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων, με την οποία είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι, (αναδρομικότητα, εξίσωση όλων των πρωτευουσών των νομών με 1 μόριο, άνιση μεταχείριση σε σχέση με την Α/θμια, υποβιβασμός σχολικών μονάδων σε κατώτερη κατηγορία με επακόλουθο την κατάργηση τμημάτων σε ΓΕΛ και ΕΠΑΛ),  καθώς και τις ενοποιήσεις ειδικοτήτων και την αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης.

 Ειδικότερα:

 Για την υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών στα σχολεία

Ο Υπουργός σε πρόσφατες δηλώσεις είπε ότι δεσμεύτηκε να επιβάλει την υποχρεωτική 30ωρη παραμονή των εκπαιδευτικών στις σχολικές μονάδες. Τόνισε μάλιστα ότι η σχετική δέσμευση είναι σύμφωνη με τα προβλεπόμενα στο νόμο 1566/85. Είναι όμως γεγονός ότι ο νόμος 1566/85 προβλέπει την παραμονή των εκπαιδευτικών στη σχολική μονάδα πέραν του διδακτικού ωραρίου, προκειμένου ο εκπαιδευτικός να επιτελέσει συγκεκριμένα εξωδιδακτικά καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί από τα όργανα διοίκησης του σχολείου (Διευθυντής,  Σύλλογος Διδασκόντων). Σε καμία διάταξη του ανωτέρω Νόμου δεν προβλέπεται η παραμονή του εκπαιδευτικού στο σχολείο του, εφόσον δεν έχει κάποια εργασιακή υποχρέωση να επιτελέσει.

Επιπροσθέτως προκαλεί εντύπωση η άρνησή του να ασχοληθεί σοβαρά με εργασιακά ζητήματα των εκπαιδευτικών, τα οποία έχουν θιγεί στο παρελθόν, συνεπεία της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών. Υπενθυμίζουμε ότι με το 1ο μνημονιακό μισθολόγιο (2011) καταργήθηκε το επίδομα Εξωδιδακτικής Απασχόλησης, που αφορούσε την απογευματινή εργασία των εκπαιδευτικών για την προετοιμασία του μαθήματος της επόμενης ημέρας. Επίσης, υπενθυμίζουμε τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες καλούμαστε να εργαστούμε στα δημόσια σχολεία. Η ανυπαρξία ειδικών χώρων για να μπορέσει ο εκπαιδευτικός να εργαστεί ,προκειμένου να προετοιμάσει το μάθημά του και να διορθώσει τις εργασίες των μαθητών,  είναι γνωστή σε όσους έχουν επισκεφτεί ένα δημόσιο σχολείο.

Είναι λοιπόν προφανές ότι η συγκεκριμένη προσπάθεια δεν αποβλέπει στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά αποτελεί τιμωρητικό μέτρο σε βάρος των εκπαιδευτικών με τελική στόχευση την αύξηση του διδακτικού μας ωραρίου.

 Καταργήσεις-συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων

Η δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχει υποφέρει στο παρελθόν από την πολιτική των συγχωνεύσεων, η οποία υπηρέτησε δημοσιονομικούς και μόνο στόχους, υποβαθμίζοντας την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.

Στο πρόσφατο παρελθόν 2000 περίπου σχολικές μονάδες της Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης συγχωνεύτηκαν ή καταργήθηκαν, προς δόξαν των μνημονιακών πολιτικών που εφάρμοσαν και εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις. Με τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού ανοίγει ο δρόμος για την κατάργηση ή τη συγχώνευση άλλων 300 σχολικών μονάδων.

Δηλώνουμε ότι θα αντισταθούμε αποφασιστικά σε κάθε προσπάθεια συρρίκνωσης και υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης. Η πολιτική των συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολικών μονάδων δεν θα περάσει. Δηλώνουμε ότι μαζί με τις τοπικές κοινωνίες, τους μαθητές και τους γονείς θα καταργήσουμε αυτή την πολιτική στην πράξη

 Αναμοριοδότηση  δυσμενών συνθηκών σχολικών μονάδων

Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για την αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων. Όπως είναι γνωστό ο αριθμός των μαθητών για να συγκροτηθεί τμήμα στα ΕΠΑ.Λ (τομείς και ειδικότητες) καθώς και στα Γενικά Λύκεια (Ομάδες Προσανατολισμού – Κατευθύνσεις) συναρτάται με τον χαρακτηρισμό του σχολείου καθώς και με τα μόρια που αυτό δίνει στους εκπαιδευτικούς.

Στην πραγματικότητα με την αναμοριοδότηση έχουμε μαζική βαθμολογική υποβάθμιση των σχολικών μονάδων, με συνακόλουθο αποτέλεσμα την αύξηση του απαιτούμενου αριθμού των μαθητών για τη συγκρότηση των ανωτέρω τμημάτων.

Με την πρόταση του ΥΠΠΕΘ για αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων υποβιβάζονται σε κατηγορία περίπου 430 σχολεία, πράγμα που θα έχει ως άμεση συνέπεια να αυξηθεί ο ελάχιστος απαιτούμενος αριθμός μαθητών για τη λειτουργία των τμημάτων των Ομάδων προσανατολισμού, μαθημάτων επιλογής και Κατευθύνσεων στα Γενικά Λύκεια και των  τμημάτων  Γενικής Παιδείας, Τομέων και Ειδικοτήτων στα ΕΠΑ.Λ.

Συνακόλουθα η νέα μοριοδότηση των σχολικών μονάδων θα επιφέρει νέες καταργήσεις και συγχωνεύσεις τμημάτων..

Πρόκειται δηλαδή για έμμεση προσπάθεια κατάργησης σχολικών τμημάτων, ιδιαίτερα στα μικρά περιφερειακά σχολεία, με αποκλειστική στόχευση την περιστολή του εργασιακού κόστους.

 Στην προσχηματική επιχειρηματολογία του Υπουργείου ότι επιβάλλεται τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που εδρεύουν στην ίδια πόλη ή χωριό να έχουν τον ίδιο αριθμό μορίων διαβίωσης, απαντάμε ότι αυτό μπορεί να συμβεί με την άνοδο των μορίων της Πρωτοβάθμιας στο επίπεδο των ισχυόντων για την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Άλλωστε το Δ.Σ. της Ο.Λ.Μ.Ε. ουδέποτε ζήτησε γενική αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων.

Πέραν της συνολικής απόρριψης του σχεδίου αναμοριοδότησης των σχολικών μονάδων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση επισημαίνουμε τα εξής:

  •  Είναι απαράδεκτο το ισοπεδωτικό πνεύμα με το οποίο αντιμετωπίζονται τα σχολεία που εδρεύουν στις πρωτεύουσες των Περιφερειακών Ενοτήτων (τέως Νομών), χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα κριτήρια της περιοχής. Για παράδειγμα τα σχολεία των πρωτευουσών της Θράκης (Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή και Ξάνθη) καθώς και οι πρωτεύουσες μειονεκτικών περιοχών (π.χ. το Καρπενήσι ή η Φλώρινα) θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν με διαφορετικό τρόπο.
  • Θεωρούμε απαράδεκτο να υπάρξει αναδρομικότητα στην αναμοριοδότηση, διότι με αυτή την πρακτική δεν λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες διαβίωσης που επικρατούσαν στην περιοχή που υπηρέτησαν οι συνάδελφοι προ πολλών ετών.
  • Θεωρούμε διακριτική μεταχείριση σε βάρος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης την πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας για ύπαρξη μοριοδότησης σχολείων με 14 μόρια στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη πρόνοια για τα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, που εδρεύουν στο ίδιο χωριό ή στο ίδιο νησί. Ζητάμε να υπάρξει η ίδια μεταχείριση και για την  Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
  • Θεωρούμε σοβαρότατη παράλειψη το γεγονός ότι δεν ελήφθη υπόψη η απόσταση των σχολικών μονάδων από τα σύνορα του Κράτους. Πιστεύουμε ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να πριμοδοτούνται τα ακριτικά σχολεία.
  • Θεωρούμε απαράδεκτο το γεγονός ότι δεν ελήφθησαν καθόλου υπόψη ούτε οι προτάσεις των τοπικών ΕΛΜΕ, αλλά ούτε και οι προτάσεις των οικείων ΠΥΣΔΕ.

 Πλαίσιο αιτημάτων

  • Αύξηση των δαπανών για την παιδεία
  • Μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών
  • Όχι στην ελαστική εργασία.
  • Επιμόρφωση σύμφωνα με τις θέσεις του κλάδου.
  • Το Λύκειο αυτόνομη μορφωτική βαθμίδα.
  • Αλλαγές αναλυτικών προγραμμάτων με μείωση και εξορθολογισμό της ύλης. Ενίσχυση της γενικής παιδείας με διεύρυνση μαθημάτων.
  • Απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και πρόσβαση στην Γ/θμια μετά το απολυτήριο με πανελλαδικές εξετάσεις και με ευθύνη της Β/θμιας Εκπ/σης.
  • Αποφασιστική ενίσχυση της ΤΕΕ, ισότιμο απολυτήριο στην κατεύθυνση του ενιαίου Λυκείου.
  • Ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής ως πρώτη προτεραιότητα σε όλα τα πεδία αναφοράς της.
  • Μισθολογικό ξεπάγωμα των αποδοχών.
  • Όχι στις καταργήσεις-συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων.
  • Επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα ισχύοντα επίπεδα το 2013.
  • Όχι στην υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών 30 ώρες στο σχολείο.
  • Απόσυρση του σχεδίου για τη μοριοδότηση των σχολικών μονάδων της Β/θμιας εκπαίδευσης. Όχι στη γενική αναμοριοδότηση.
  • Ανώτατο όριο μαθητών 20 στα τμήματα, 15 στις ομάδες προσανατολισμού και 10 στα εργαστήρια.
  • Πλήρης σύνταξη στα 60 με 30 χρόνια εργασίας.
  • Κατάργηση του αντιδραστικού πλαισίου της αξιολόγησης-χειραγώγησης.
  • Υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών.
  • Όχι στον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας
  • Ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και ύφεσης που επιβάλλουν οι υπερεθνικοί οργανισμοί (ΕΕ- ΕΚΤ-ΔΝΤ).

 Πρόγραμμα δράσης

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ εκτιμάει ότι είναι αναγκαία η καλή προετοιμασία και η ενημέρωση των εκπαιδευτικών όλων των σχολείων για την πραγματοποίηση μαζικών Γενικών Συνελεύσεων του κλάδου.

  • Συμμετέχουμε μαζικά στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση τη Δευτέρα, 15/1/18 ημέρα ψήφισης των προαπαιτούμενων της 3ης αξιολόγησης και στη συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 12:30 μ.μ. καθώς και στην πορεία προς τη Βουλή.
  • Πραγματοποιούμε άνοιγμα στην κοινωνία και τους συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων για κοινές δράσεις στα πλαίσια υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών.
  • Εξουσιοδοτείται το Δ.Σ της ΟΛΜΕ για κήρυξη 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης σε περίπτωση αιφνιδιαστικής κατάθεσης αντιεκπαιδευτικών νομοσχεδίων, σε συνεργασία και με τη ΔΟΕ.
  • Επανεκτιμάται η κατάσταση με νέες Γενικές Συνελεύσεις για διαμόρφωση των επόμενων αγωνιστικών βημάτων το Φεβρουάριο.

Για να δείτε το αρχείο σε pdf … εδώ

03-01-2018 Πραγματοποίηση Γεν. Συνελεύσεων ΕΛΜΕ

Αθήνα, 03/01/2018

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

για την πραγματοποίηση Γεν. Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ

 

Tο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ στην τελευταία του συνεδρίαση παίρνοντας υπόψη ότι τα μέτρα για την 3η αξιολόγηση, μεταξύ αυτών οι συμφωνίες του Υπουργείου Παιδείας με τους «θεσμούς», θα πρέπει να ψηφιστούν απ’ την κυβέρνηση πριν τις 22/1/2018 αποφάσισε:

  • Να ζητήσει από τις ΕΛΜΕ να συγκαλέσουν Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου που ανοίγουν τα σχολεία μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων και του νέου έτους (προτεινόμενες ημερομηνίες 10 – 12 /01/2018).
  • Να πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση Προέδρων των ΕΛΜΕ στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου.
  • Να γίνει προσπάθεια από το Δ.Σ. στη διαμόρφωση εισήγησης προς τις ΓΣ των ΕΛΜΕ.

 

Για να δείτε το αρχείο σε pdf … εδώ

09-10-2017 Απόφαση της ΓΣ των Προέδρων των ΕΛΜΕ (7/10/17)

Aθήνα,  9/10/17

 

                                                                                                ΠΡΟΣ:

                                                                                                Τα ΔΣ των ΕΛΜΕ

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΣ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΕΛΜΕ (7/10/17)

Η ΓΣ των Προέδρων των ΕΛΜΕ υπερψήφισε την εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ (σκεπτικό ? πλαίσιο αιτημάτων). Επίσης, υπερψηφίστηκε και το πρόγραμμα δράσης, χωρίς την εξουσιοδότηση για 24ωρη απεργία, με την προσθήκη για Πανελλαδική Κινητοποίηση στις 13 Οκτωβρίου (σε Υπουργείο, Περιφέρειες, ΔΔΕ), για να εγκριθούν όλα τα ολιγομελή τμήματα (ΕΠΑΛ, ΓΕΛ, Γυμνάσια και Ειδ. Σχολεία).

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΩΝ ΓΣ:

  • Υπερψηφίστηκε η εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ (σκεπτικό-πλαίσιο αιτημάτων).
  • Ψήφισαν: ΥΠΕΡ 41 ΕΛΜΕ (211 ΨΉΦΟΙ), ΚΑΤΑ 25 ΕΛΜΕ (105 ΨΗΦΟΙ), ΛΕΥΚΑ 5 ΕΛΜΕ (71 ΨΗΦΟΙ)
  • Υπερψηφίστηκε, επίσης, το πρόγραμμα δράσης.
  • Ψήφισαν: ΥΠΕΡ 41 ΕΛΜΕ (216 ΨΉΦΟΙ), ΚΑΤΑ 26 ΕΛΜΕ (110 ΨΗΦΟΙ), ΛΕΥΚΑ 4 ΕΛΜΕ (15 ΨΗΦΟΙ)
  • Δεν εγκρίθηκε η εξουσιοδότηση για 24ωρη Απεργία. Ψήφισαν: ΥΠΕΡ 36 ΕΛΜΕ (183 ΨΉΦΟΙ), ΚΑΤΑ 25 ΕΛΜΕ (114 ΨΗΦΟΙ), ΛΕΥΚΟ 10 ΕΛΜΕ (44 ΨΗΦΟΙ).

Για να δείτε ολόκληρη την Απόφαση σε pdf πατήστε … εδώ

Για να δείτε το πλήρες Αρχείο της ψηφοφορίας πατήστε … εδώ

26/09/2017 ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 ? 32 21 255

FAX: 210 33 11 338

www.olme.gr

e-mail:olme@otenet.gr                                                                Αθήνα, 26/9/2017

 

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ

Η πολιτική κατάσταση

Οι εκπαιδευτικοί, η  πλειοψηφία των εργαζόμενων, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας,  υφίστανται επί  7 συνεχή χρόνια τις σοβαρές συνέπειες των εφαρμοζόμενων πολιτικών  της σκληρής λιτότητας και των μνημονίων που έχουν υπογράψει διαδοχικά οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για έξοδο από τα μνημόνια το καλοκαίρι του 2018, το αφήγημα της ανάπτυξης και της ελάφρυνσης του χρέους, δεν βελτιώνουν τη δύσκολη καθημερινότητα, με βάση τα όσα έχουν ήδη υπογραφεί, δηλαδή τα μέτρα σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής μέχρι το 2022 (μειώσεις συντάξεων,  μείωση αφορολόγητου, πλεονάσματα στο 3,5%),καθώς και όσα είναι σε εξέλιξη, δηλαδή η τρίτη αξιολόγηση με ανοιχτά δεκάδες «προαπαιτούμενα» που μπορεί να προκαλέσουν νέες δυσάρεστες εξελίξεις, αγγίζοντας μεταξύ των άλλων το χώρο της εκπαίδευσης και του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε ιδιόμορφο σημείο καμπής και ή θα διεκδικήσει να τερματιστούν οι πολιτικές λιτότητας, τα μνημόνια, η μόνιμη επιτροπεία και οι αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές, ή θα συμβιβαστεί με την κατάσταση δίνοντας χώρο στο μεγάλο κεφάλαιο και τους εκφραστές του να επιβάλουν την κυριαρχία τους.

Το συνδικαλιστικό κίνημα και οι αγώνες των εργαζομένων πρέπει να ενταθούν για να μπορέσουν να αποτελέσουν μοχλό εξελίξεων που θα βάλει φραγμό στη συντηρητική αναδίπλωση, προκαλώντας ρωγμές στις σκληρές δημοσιονομικές πολιτικές (μισθοί –  συντάξεις – φορολογία), ανοίγοντας έτσι άλλους δρόμους. Δρόμους, που θα υλοποιούν δημοκρατικές ? προοδευτικές αλλαγές – πάντα  με στήριγμα τους αγώνες των εργαζομένων- και θα θεμελιώνουν την οριστική έξοδο της χώρας από το καθεστώς της επιτροπείας και των μνημονίων σε ρήξη με τις πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Η κατάσταση στην εκπαίδευση.

Οι εφαρμοζόμενες μνημονιακές πολιτικές και στην εκπαίδευση όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και οι σημερινές, την υποβάθμισαν και όξυναν παραπέρα τα προβλήματα του δημόσιου σχολείου με πιο χαρακτηριστικά τη μείωση των δαπανών, τους μηδενικούς διορισμούς εκπαιδευτικών, τη ραγδαία αύξηση της ελαστικής εργασίας, τη χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών (αύξηση ωραρίου, μηδενικές μεταθέσεις, ελάχιστες αποσπάσεις, συμπλήρωση ωραρίου σε 3-5 σχολεία), τη μισθολογική καθήλωση μετά από τις μειώσεις κατά 35%, τη δραματική αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 και εργασίας στα 40 για συνταξιοδότηση, την αύξηση του αριθμού των μαθητών στα τμήματα, την κατάργηση των υποστηρικτικών δομών κ.α.

Ταυτόχρονα επιχειρούνται μια σειρά από θεσμικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης που στοχεύουν αφενός στην εξοικονόμηση προσωπικού και αφετέρου στην υλοποίηση κατευθύνσεων που επιβάλουν διεθνείς οργανισμοί  (ΟΟΣΑ) και  οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέτοιες πολιτικές είναι η αυτονομία της σχολικής μονάδας, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων με βάση τις επιδόσεις των μαθητών, οι επιχειρούμενες αλλαγές στο Λύκειο στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης πρόσδεσης του Λυκείου με τις πανελλαδικές εξετάσεις και την εισαγωγή στην Γ/θμια εκπαίδευση, η απομείωση του μορφωτικού του χαρακτήρα στην εκπαίδευση ενεργών και υπεύθυνα ενημερωμένων πολιτών.

Το Υπουργείο Παιδείας με μια αιφνιδιαστική κίνηση και χωρίς να έχει προηγηθεί κανένας διάλογος με την ομοσπονδία, ανακοίνωσε τέλη Αυγούστου την πρότασή του για το Γενικό Λύκειο. Μια πρόταση που βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με τις πάγιες θέσεις της ΟΛΜΕ για το Λύκειο και την πρόσβαση στην Γ/θμια εκπαίδευση, για αυτό η ΟΛΜΕ ζήτησε (ανακ. 7-9-17) την απόσυρση του σχεδίου και την άμεση έναρξη ουσιαστικού διαλόγου με το Υπουργείο, εκτιμώντας κατ? αρχάς:

«Διαχρονική θέση της ΟΛΜΕ είναι ότι το Λύκειο πρέπει να εξασφαλίζει την αυτονομία και το μορφωτικό του χαρακτήρα και να μην συνδέεται με τις πανελλαδικές εξετάσεις και το σύστημα πρόσβασης στην Γ/θμια εκπαίδευση.

 

Επίσης εκτιμάμε  ότι το κύριο βάρος των όποιων αλλαγών πρέπει να δοθεί στο περιεχόμενο του Λυκείου δηλαδή αναλυτικά προγράμματα σπουδών, μείωση και εξορθολογισμό της διδακτέας ύλης, εκσυγχρονισμό των μεθόδων διδασκαλίας-εξέτασης και αναβάθμιση της γενικής παιδείας.

 

Είμαστε αντίθετοι στη συρρίκνωση της γενικής εκπαίδευσης του Λυκείου, στη δραματική μείωση των γνωστικών αντικειμένων, στην πλήρη μετατροπή του σε προθάλαμο για την Ανώτατη εκπαίδευση και στην αποδόμηση του μορφωτικού χαρακτήρα του Λυκείου – του πιο κρίσιμου θεσμού της εκπαίδευσής μας.

 

Διαφωνούμε πλήρως με το διπλασιασμό των Πανελλαδικών εξετάσεων και με την εισαγωγή τους στη μέση της σχολικής χρονιάς (εξετάσεις Ιανουαρίου)! Μια τέτοια εξέλιξη υπονομεύει το εκπαιδευτικό έργο και την ομαλή διαδικασία της διδασκαλίας, αναστατώνει ψυχολογικά και μαθησιακά τους μαθητές και με «εργαλείο» τους εξωτερικούς αξιολογητές διαμορφώνει κλίμα καχυποψίας σε βάρος των εκπαιδευτικών.

 

Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην όποια «φροντιστηριοποίηση» της Γ΄ Λυκείου με την εισαγωγή 6ωρης διδασκαλίας σε ορισμένα γνωστικά αντικείμενα και με το συνακόλουθο εξοστρακισμό πολλών άλλων βασικών γνωστικών αντικειμένων, κρίσιμων για τη γενική παιδεία των μαθητών.

 

Η παραπέρα εξειδίκευση-εμβάθυνση του γνωστικού επιπέδου κάποιων βασικών επιστημών με ταυτόχρονη περικοπή άλλων βασικών μαθημάτων γενικής παιδείας έχει ως συνέπεια α)να μην ολοκληρώνεται η γενική μόρφωση, β)να αυξάνεται ο βαθμός δυσκολίας του Γενικού Λυκείου με αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των μαθητών, γ)να δημιουργούνται πλεονάσματα εκπαιδευτικών σε ορισμένες ειδικότητες και πιθανές ελλείψεις σε άλλες, δ) να αμφισβητείται η δυνατότητα εφαρμογής σε νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές με μικρές σχολικές μονάδες.

 

Η θετική καταρχάς εξαγγελία για επέκταση της υποχρεωτικότητας της βασικής εκπαίδευσης σε 14 χρόνια προϋποθέτει την αύξηση των δαπανών και τους μαζικούς διορισμούς μονίμων εκπαιδευτικών.»

 

 

Το Υπουργείο, ενώ κάλεσε την ομοσπονδία σε συνάντηση, κατά τη διάρκεια της οποίας πρότεινε τη σύσταση ομάδας εργασίας με ανοιχτά πολλά θέματα και με δυνατότητα πλήρους ανατροπής  της αρχιτεκτονικής του σχεδίου, με δελτίο τύπου και δηλώσεις την επόμενη μέρα, διευκρίνιζε ότι η φιλοσοφία και οι αρχές του σχεδίου είναι δεδομένες. Το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να απευθύνει ανοιχτή επιστολή στον Υπουργό Παιδείας με τις ψηφισμένες από Συνέδρια βασικές θέσεις της ΟΛΜΕ για το Λύκειο και να ζητήσει γραπτή απάντηση, εάν οι θέσεις αυτές αποτελούν βάση συζήτησης και διαλόγου. Ταυτόχρονα αποφάσισε την ενεργοποίηση του κλάδου μέσα από συλλογικές διαδικασίες και την ενημέρωση της κοινωνίας για τις ανάγκες αλλαγών που έχει ανάγκη το δημόσιο σχολείο και ειδικά το Λύκειο, ώστε να διασφαλίζεται η αυτονομία του μορφωτικού του χαρακτήρα στην κατεύθυνση διαμόρφωσης πολιτών ικανών να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες προκλήσεις της κοινωνίας.

Πλαίσιο αιτημάτων:

Αύξηση των δαπανών-μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών, όχι στην ελαστική εργασία.

Επιμόρφωση σύμφωνα με τις θέσεις του κλάδου.

Το Λύκειο αυτόνομη μορφωτική βαθμίδα.

Αλλαγές αναλυτικών προγραμμάτων με μείωση και εξορθολογισμό της ύλης. Ενίσχυση της γενικής παιδείας με διεύρυνση μαθημάτων.

Αξιόπιστο απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και πρόσβαση στην Γ/θμια μετά το απολυτήριο με πανελλαδικές εξετάσεις με ευθύνη της Β/θμιας.

Αποφασιστική ενίσχυση της ΤΕΕ, ισότιμο απολυτήριο στην κατεύθυνση του ενιαίου Λυκείου.

Η ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής ως πρώτη προτεραιότητα σε όλα τα πεδία αναφοράς της.

Μισθολογικό ξεπάγωμα των αποδοχών.

Επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα ισχύοντα επίπεδα το 2013.

Ανώτατο όριο μαθητών 20 στα τμήματα, 15 στις ομάδες προσανατολισμού και 10 στα εργαστήρια.

Πλήρης σύνταξη στα 60 με 30 χρόνια εργασίας.

Κατάργηση του αντιδραστικού πλαισίου της αξιολόγησης-χειραγώγησης.

Υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών.

Ανατροπή των  μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και ύφεσης, των πολιτικών ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ.

Πρόγραμμα δράσης:

Το ΔΣ εκτιμώντας ότι ο κλάδος πρέπει να συζητήσει για όλα όσα τον αφορούν, να δράσει συγκροτημένα, μαζικά και αποφασιστικά προτείνει:

  • Περιοδείες των μελών των ΔΣ των ΕΛΜΕ και της ΟΛΜΕ στα σχολεία.
  • 5 Οκτωβρίου, παγκόσμια μέρα εκπαιδευτικού, πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, μαζί με τη ΔΟΕ, τους γονείς και τους μαθητές για την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου.
  • Διοργάνωση μεσημεριανών συλλαλητηρίων το 2ο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου σε Αθήνα, Θεσ/κη και μεγάλες πόλεις με στάση εργασίας για το σύνολο των αιτημάτων μας και για το Λύκειο που διεκδικούμε.
  • Οργάνωση 3-4 περιφερειακών συσκέψεων (πχ Αν. Μακεδονία ? Θράκη, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, νησιά) με θέμα το Λύκειο .Εξουσιοδότηση στο ΔΣ της ΟΛΜΕ κήρυξης 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης εάν υπάρξει αιφνιδιασμός από τη μεριά του Υπουργείου με νομοθετικές πρωτοβουλίες (πχ Λύκειο ? αξιολόγηση).

Οι Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ προτείνεται να πραγματοποιηθούν από 2 έως 6 Οκτωβρίου 2017.

H Γεν. Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 07/10/2017 στις 10 π.μ. στο Ξενοδοχείο TITANIA (Πανεπιστημίου 52,   210 33.26.000).

Για να δείτε το αρχείο σε pdf……ΕΔΩ

10-02-2017 Γεν. Συνέλευση των Προέδρων το Σάββατο 18/2

Αθήνα, 10/02/2017

  ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΕΝ. ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΕΛΜΕ (Σάββατο, 18/2/2017)

              H Γεν. Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 18/2/2017 στις 10 π.μ. στο Ξενοδοχείο TITANIA (Πανεπιστημίου 52,  210 33.26.000).

 

27-01-2017 Πραγματοποίηση Γεν. Συνελεύσεων ΕΛΜΕ και ΓΣ Προέδρων

Αθήνα, 27/1/2017

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

για την πραγματοποίηση Γεν. Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ

  Tο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ στην τελευταία του συνεδρίαση αποφάσισε:

  • Να ζητήσει από τις ΕΛΜΕ να συγκαλέσουν Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου το πρώτο 15νθήμερο του Φλεβάρη (προτεινόμενες ημερομηνίες 13 – 17 /2/2017).
  • Να πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση Προέδρων ΕΛΜΕ στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου.
  • Να γίνει προσπάθεια από το Δ.Σ. στη διαμόρφωση εισήγησης προς τις ΓΣ των ΕΛΜΕ.

 

Για να δείτε το αρχείο σε pdf … εδώ

12-05-2016 Ενημερωτικό σημείωμα προς τις ΕΛΜΕ για τη σύγκληση έκτακτων Γεν. Συνελεύσεων

Αθήνα, 11/05/16

                                                                                                 ΠΡΟΣ:

                                                                                                Τα ΔΣ των ΕΛΜΕ

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

Συνάδελφοι,

 Κατά τη συνεδρίαση του τη Δευτέρα, 9/5/2016, το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε:

Α) να καλέσει τα ΔΣ των ΕΛΜΕ να προχωρήσουν στη σύγκληση έκτακτων Γενικών Συνελεύσεων την επόμενη εβδομάδα, έτσι ώστε να γίνει αποτίμηση των απεργιακών και αγωνιστικών κινητοποιήσεων του προηγούμενου διαστήματος. Να συζητήσουν για τις πρόσφατες εξελίξεις στην εκπαίδευση, για τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που φέρνει στο προσκήνιο η κυβέρνηση και για την οργάνωση της συνέχειας των αγώνων για την απόκρουση της επίθεσης στα εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα.

Β) την πραγματοποίηση Γενικής Συνέλευσης των Προέδρων των ΕΛΜΕ το Σάββατο, 21/5/2016 στην Αθήνα στο Ξενοδοχείο TITANIA (Πανεπιστημίου 52, τηλ.: 210 3326000) στις 10 π.μ.

Θα υπάρξει προσπάθεια διαμόρφωσης εισήγησης του ΔΣ της ΟΛΜΕ προς τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ.

Για να δείτε το αρχείο σε pdf … εδώ

 

01-02-2016 Απόφαση της ΓΣ των Προέδρων των ΕΛΜΕ (Αθήνα, 30/01/2016)

Η Γενική Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας δεν υπερψήφισε το πλαίσιο αιτημάτων της εισήγησης, ενώ υπερψήφισε το πρόγραμμα δράσης με την προσθήκη για νέες Γενικές Συνελεύσεις μετά την 24ωρη απεργία της 4ης Φλεβάρη 2016.

Για να δείτε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας πατήστε … εδώ

Για να δείτε την εισήγηση με το πλαίσιο και το πρόγραμμα δράσης όπως είχαν κατατεθεί πατήστε … εδώ

Για να δείτε όλα τα ψηφίσματα που υπερψηφίστηκαν στη ΓΣ σε pdf πατήστε … εδώ

 

22-01-2016 Εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ προς τις Γεν. Συνελ. των ΕΛΜΕ

Αθήνα, 21/01/16

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ

 

Συνάδελφοι,

Στην προηγούμενη ΓΣ (24 Οκτώβρη 2015) είχαμε εκτιμήσει ότι μετά την ψήφιση του 3ου μνημονίου, ένα από τα κεντρικά ζητήματα που θα δινόταν η μάχη του συνδικαλιστικού κινήματος, όλων των εργαζόμενων και της κοινωνίας  θα ήταν η ασφαλιστική μεταρρύθμιση και με βάση αυτή την εκτίμηση, ο κλάδος συμμετείχε σε δύο γενικές απεργίες (12 Νοέμβρη και 3 Δεκέμβρη) για να μην περάσει η κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος, μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις των εργαζομένων του προηγούμενου αιώνα.

           Η  επίθεση ενάντια στα ασφαλιστικά δικαιώματα δεν μπορεί παρά να βρει απέναντί της το σύνολο των εργαζόμενων, συνταξιούχων, ανέργων. Το ασφαλιστικό δεν αφορά μόνο τη σύνταξη.  Είναι ένα ξεκάθαρα πολιτικό ζήτημα,  αφορά όλο το πλαίσιο προστασίας των εργαζόμενων και στην ταξική κοινωνία μας γίνεται ακόμα πιο βάρβαρο σε συνθήκες νεοφιλελευθερισμού. Μας αφορά όλους, ένα δημόσιο, αλληλέγγυο και αναδιανεμητικό ασφαλιστικό σύστημα. Μας αφορά όλους, η ακύρωση κάθε προοπτικής μετατροπής του ασφαλιστικού συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό. Γι? αυτό το λόγο, η αντεπίθεσή μας πρέπει να πάρει πανεργατικά-παλλαϊκά χαρακτηριστικά.

       Ταυτόχρονα είχαμε εκτιμήσει ότι “δυστυχώς, για ακόμη μία φορά δεν μένει έξω από τη μνημονιακή στόχευση ούτε ο τομέας της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης (σελ. 1026-1027  του ν.4336/15). Η νέα δέσμευση, ότι η έκθεση του ΟΟΣΑ του 2011, με την ανάλογη αναθεώρησή της, θα είναι οδηγός για τις εκπαιδευτικές αλλαγές, μπορεί να επιφέρει σοβαρές αρνητικές εξελίξεις τόσο στο εκπαιδευτικό σύστημα (όπως π.χ. ρυθμίσεις για την επαγγελματική κατάρτιση και την υποχρεωτική μαθητεία βάσει του ν.4186/13, συνέχιση της υλοποίησης της «μεταρρύθμισης του νέου σχολείου» και αξιολόγηση των σχολείων βάσει της λεγόμενης «αποδοτικότητας», που θα οδηγήσει στην κατηγοριοποίησή τους) όσο και στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών (όπως αύξηση ωραρίου, επαναφορά της αξιολόγησης-χειραγώγησης εκπαιδευτικών κ.λπ.)” και ότι “είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους μήνες που έρχονται, οι εργαζόμενοι να δουν και να συνειδητοποιήσουν ότι με τις μαζικές αγωνιστικές τους παρεμβάσεις σε επιμέρους αντιλαϊκά μέτρα μπορούν να παγώσουν τομείς μνημονιακών πολιτικών και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις, μέσα από μεγάλες παρεμβάσεις του σκ, ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών και της λιτότητας”.

Εξακολουθούμε να αναδεικνύουμε και να παλεύουμε τα ζητήματα που αφορούν το δημόσιο σχολείο και τους εκπαιδευτικούς και ταυτόχρονα οργανώνουμε τους αγώνες μας σε συντονισμό με όλους τους εργαζόμενους.

Με βάσει τις αποφάσεις της ΑΔΕΔΥ για το νέο ασφαλιστικό:

Ένα από τα βασικά στοιχεία του νέου Ασφαλιστικού που παρουσίασε πρόσφατα και προωθεί άμεσα η Κυβέρνηση, είναι ότι θίγει τους πάντες: τους σημερινούς ασφαλισμένους, αυτούς που τώρα ετοιμάζονται να βγουν στη σύνταξη, αλλά και όλους τους σημερινούς συνταξιούχους. Τσακίζει ιδιαίτερα τη νέα γενιά, η οποία εξαιτίας των ελαστικών μορφών απασχόλησης και των δραματικά μειωμένων αποδοχών είναι αμφίβολο αν και πότε θα πάρει σύνταξη.

Βασικό στοιχείο είναι η βίαιη, άμεση κατάργηση του μεταβατικού χαρακτήρα εφαρμογής σε βάθος 35ετίας του Ν.3863/2010 (Λοβέρδου ? Κουτρουμάνη).

Ο Νόμος αυτός, έρχεται να προστεθεί στη νομιμοποίηση των προηγούμενων αντιασφαλιστικών νόμων, στην αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 χρόνια ή στα 62 με 40 χρόνια εργασίας, στην αύξηση των εισφορών για την περίθαλψη, στους ήδη συνταξιούχους καθώς και στις περικοπές για τις δαπάνες για συντάξεις κατά 1,8 δις από τον προϋπολογισμό. Πρόκειται για μια συνολική αντεργατική ? αντιασφαλιστική αναδιάρθρωση, όχι απλά για κάποια νέα μέτρα που προστίθενται στα προηγούμενα, που διαλύει ότι έμεινε όρθιο από το Δημόσιο αλληλέγγυο ασφαλιστικό σύστημα, μετατρέποντάς το σε ανταποδοτικό με κατεύθυνση να γίνει πλήρως κεφαλοποιητικό.

Για όλες τις κατηγορίες ασφαλισμένων και συνταξιούχων, σημερινών και μελλοντικών, θεσπίζονται ενιαίοι κανόνες, προσαρμοσμένοι στους δημοσιονομικούς στόχους της Κυβέρνησης, κάτι που σημαίνει μειώσεις σε παροχές και συντάξεις για όλους, δηλαδή ενοποίηση και εξίσωση στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Οι ενιαίοι κανόνες επιτυγχάνονται τόσο με τον επανυπολογισμό των συντάξεων που ήδη αποδίδονται, όσο και με την παραπέρα ενοποίηση των Ταμείων σε ένα υπερ-Ταμείο, με την επωνυμία Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ).

Με το σχέδιο που παρουσίασε η Κυβέρνηση αλλάζει προς το χειρότερο τον αντιασφαλιστικό Νόμο 3863/2010 (Λοβέρδου ? Κουτρουμάνη), με τον οποίο για πρώτη φορά η σύνταξη «έσπασε» στα δύο: ένα τμήμα της καταβάλλεται υπό προϋποθέσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό και το άλλο προκύπτει αναλογικά προς τα χρόνια ασφάλισης και το μισθό του ασφαλισμένου.

Το άθροισμα αυτών των δύο τμημάτων, που στο σχέδιο της Κυβέρνησης ονομάζονται «εθνική» και «ανταποδοτική» σύνταξη, είναι η κύρια σύνταξη και πάνω εκεί προστίθεται η επικουρική. Η εθνική σύνταξη ορίζεται από την Κυβέρνηση στα 384 ευρώ.

Οι βασικές παράμετροι του κυβερνητικού σχεδίου για το Ασφαλιστικό:

 

  1. Ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων

Οι συντάξεις που θα αποδίδονται στο εξής, θα είναι μειωμένες σε σχέση με τις σημερινές κατά 15% με 30%, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το Ν3863/2010. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους:

  • Επειδή τα ποσοστά αναπλήρωσης στην κυβερνητική πρόταση «βυθίζονται» στο 38,68% για τα 35 χρόνια Ασφάλισης, όταν στο ισχύον σύστημα έφταναν το 70% και στον Ν3863/2010 το 45,85%.
  • Επειδή τα ποσοστά αυτά θα υπολογίζονται και σε πολύ μικρότερο συντάξιμο μισθό, αφού αυτός πλέον θα είναι ο μέσος μισθός ολόκληρου του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας πενταετίας που ίσχυε πριν.

Υπενθυμίζουμε ότι με το σύστημα που ίσχυε μέχρι το 2007, ο ασφαλισμένος έβγαινε σε σύνταξη με το 80% του τελευταίου μισθού. Από το 2007 μέχρι το 2013 με το 70% του μισθού της τελευταίας πενταετίας και από εκεί και πέρα, με βάση το Νόμο Λοβέρδου (ποσοστό αναπλήρωσης 45,85%).

  1. Χαντάκωμα για τη νέα γενιά και για συντάξεις αναπηρίας

            Τα επίπεδα συντάξεων που περιγράφονται πιο πάνω, προκύπτουν σε εργαζόμενους με 35 χρόνια Ασφάλισης. Η εικόνα γίνεται ακόμα χειρότερη για εργαζόμενους που δεν θα μπορούν να εξασφαλίζουν αυτά τα ένσημα. Ειδικά για τις νέες γενιές, που εργάζονται σε συνθήκες «ευελιξίας», το τμήμα της «ανταποδοτικής σύνταξης» θα είναι μηδαμινό.

Οι κατασκευαστές του νέου αντιλαϊκού συστήματος ισχυρίζονται ότι σε αυτές τις περιπτώσεις των εξευτελιστικών ανταποδοτικών συντάξεων θα «σώζει» την κατάσταση η προσθήκη της «εθνικής» σύνταξης των 384 ευρώ. Όμως, η λεγόμενη «εθνική σύνταξη» και στα δύο συστήματα (στον Ν3863/2010 και στην πρόταση της Κυβέρνησης) δινόταν και θα δίνεται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Έτσι, σύμφωνα με την πρόταση της Κυβέρνησης, η «εθνική σύνταξη» θα δίνεται ολόκληρη, μόνο εάν ο δικαιούχος έχει τουλάχιστον 40 χρόνια παραμονής στη χώρα μας και έχει συμπληρώσει το 67ο έτος. Θα είναι επίσης μειωμένη στην περίπτωση αναπηρίας, ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας του δικαιούχου, θα μειώνεται στην περίπτωση των «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων όπως και στις περιπτώσεις δικαιώματος λόγω θανάτου, αλλά και διπλής σύνταξης.

 

  1. Επανυπολογισμός των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων

Ο παραπάνω τρόπος υπολογισμού των συντάξεων θα εφαρμοστεί και στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις, οι οποίες θα επανυπολογιστούν. Βέβαια, όταν μιλάμε για τις σημερινές συντάξεις, δεν εννοούμε αυτές που απέδιδε το σύστημα πριν από το 2010, αλλά αυτές που διαμορφώθηκαν μετά τις απανωτές περικοπές της τελευταίας πενταετίας. Μιλάμε, δηλαδή, για συντάξεις πετσοκομμένες μέχρι και κατά 40% σε σχέση με πριν από πέντε χρόνια.

Αυτές οι συντάξεις προβλέπεται τώρα να μειωθούν κι άλλο, μετά τον επανυπολογισμό τους, με τα νέα κριτήρια που εφαρμόζονται πλέον ενιαία για παλιούς και μελλοντικούς συνταξιούχους.

Μπροστά σ? αυτήν την πραγματικότητα, η Κυβέρνηση προσπαθεί να ελιχθεί, για να μετριάσει τις αντιδράσεις. Γι? αυτό μεταθέτει στο 2018 και συγκεκριμένα μετά τον Ιούλιο, οπότε λήγει το τρέχον «πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής», την ονομαστική μείωση των συντάξεων που παίρνουν οι σημερινοί συνταξιούχοι.

Συγκεκριμένα, το σχέδιο προβλέπει ότι:

Αν μετά τον επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων προκύψει μείωση, η σύνταξη θα συνεχίσει να αποδίδεται στο σημερινό της ύψος, το οποίο να σημειωθεί ότι είναι μειωμένο κατά 40% σε σχέση με το 2009. Η Κυβέρνηση ονομάζει αυτό το τρικ «προσωπική διαφορά», η οποία όμως παύει σταδιακά να υπάρχει μετά τον Ιούλιο του 2018, οπότε οι μειώσεις που προκύπτουν από τον επανυπολογισμό θα ενσωματωθούν κανονικά στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις.

Υποτίθεται ότι, μετά τον Ιούλιο του 2018, θ? αρχίσει να καταβάλλεται η προσωπική διαφορά και ο εναρμονισμός με τις νέες συντάξεις, θα πραγματοποιηθεί σταδιακά μέσω των αυξήσεων που θα λαμβάνουν οι τελευταίες μετά τη λήξη του μεσοπρόθεσμου, κατά τα πρότυπα του νέου μισθολογίου.

  • Επίσης, αν οι νέες συντάξεις που θα δοθούν την τριετία 2016 ? 2018 είναι μικρότερες από αυτές που δίνει το ισχύον σύστημα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20%, η Κυβέρνηση «κάνει σκόντο» και βάσει του σχεδίου της δεσμεύεται να καταβάλλει μέρος αυτής της διαφοράς ως «προσωπική διαφορά», μέχρι και το 2018. Με αυτόν τον τρόπο πάει να «μαλακώσει» τις μεγάλες μειώσεις που συνεπάγεται για τους νέους συνταξιούχους το νέο σύστημα. Μετά τον Ιούλιο του 2018, η σύνταξη θα δίνεται στα επίπεδα που προβλέπει ο νέος δυσμενέστερος υπολογισμός.

Σε κάθε περίπτωση, με το σχέδιό της, η Κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ? ΑΝ.ΕΛ. μονιμοποιεί, αλλά και νομιμοποιεί όλες τις μέχρι τώρα αυθαίρετες περικοπές που είχαν επιβάλλει οι κυβερνήσεις ΠΑ.ΣΟ.Κ ? Ν.Δ., και ταυτόχρονα «χτίζει» έναν νέο μηχανισμό για την παραπέρα μείωση όλων των συντάξεων.

 

  1. Επικουρικές: Αύξηση εισφορών για αμφίβολες συντάξεις

Με το σχέδιο της Κυβέρνησης επιβάλλεται αύξηση των εισφορών στον κλάδο της επικουρικής σύνταξης κατά 1,5 μονάδα. Έτσι, από 1/1/2016 και μέχρι την 31/12/2018, το ποσό της μηνιαίας εισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) όλων των μισθωτών ασφαλισμένων, καθορίζεται σε ποσοστό 3,5% για τον ασφαλισμένο και σε ποσοστό 4% για τον εργοδότη, από 3% και 3% σήμερα. Παραμερίζεται η αρχική κυβερνητική πρόταση για αύξηση εισφορών και στις κύριες συντάξεις.

Θυμίζουμε ότι για την εργοδοσία, οι εισφορές μειώθηκαν τα τελευταία χρόνια κατά 3,9 ολόκληρες μονάδες. Σύμφωνα με την Κυβέρνηση, μετά το πέρας της τριετίας, η μηνιαία εισφορά επανέρχεται στο σημερινό ύψος της.

Και ενώ επιβάλλεται αύξηση στην εισφορά για την επικουρική σύνταξη, το σχέδιο της Κυβέρνησης διατηρεί όλες τις αντιλαϊκές διατάξεις προηγούμενων νόμων, όπως η διαμόρφωση του ύψους της σύνταξης με βάση τα δημογραφικά δεδομένα (και προσδόκιμο επιβίωσης!). Με άλλα λόγια, ετησίως θα προϋπολογίζεται ένα συγκεκριμένο ποσό για επικουρικές συντάξεις που θα μοιράζεται στους δικαιούχους.

Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των δικαιούχων, τόσο μικρότερη επικουρική σύνταξη θα αναλογεί στον καθένα. Το ποσοστό αναπλήρωσης καθορίζεται σε 0,45% για κάθε χρόνο Ασφάλισης. Δηλαδή, για να πιάσει κάποιος το προηγούμενο ποσοστό αναπλήρωσης που ήταν 20%, θα πρέπει να δουλεύει 44,5 χρόνια! Επίσης, το 20% υπολογιζόταν επί του τελευταίου συντάξιμου μισθού, αν δούλευε στο Δημόσιο, ή επί του μέσου όρου των συντάξιμων αποδοχών της καλύτερης πενταετίας των τελευταίων 10 χρόνων στον Ιδιωτικό Τομέα. Τώρα θα υπολογίζεται επί του μέσου όρου των συντάξιμων αποδοχών όλου του εργάσιμου βίου.

 

  1. Σφαγή σε ΕΚΑΣ ? Εφάπαξ ? ΜΤΠΥ ? παροχές Ταμείων

Μαζί με τον επανυπολογισμό των ήδη αποδιδόμενων συντάξεων, η Κυβέρνηση προχωρά και στη σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ. Μετά το 2019 δεν θα καταβάλλεται σε κανέναν συνταξιούχο και συνολικά οι χαμηλοσυνταξιούχοι χάνουν περίπου 1 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.

Για τις εφάπαξ παροχές καθιερώνεται νέος μαθηματικός τύπος, σύμφωνα με τον οποίο οι μειώσεις θα κυμανθούν από 10% έως 15%, ενώ για τα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων αυτές θα υπερβούν το 30%.

Όσον αφορά την οργανωτική δομή, η Κυβέρνηση προχωρά στη δημιουργία ενός υπερ-Ταμείου, αναδρομικά από 1/1/2016, όπου υπάγονται όλα τα Ταμεία κύριων συντάξεων, μαζί με τα Ταμεία Πρόνοιας που απέδιδαν τα εφάπαξ, τα οποία και αυτά θα μειωθούν. Ταυτόχρονα, στο ίδιο Ταμείο υπάγονται και τα Ταμεία και οι κλάδοι που δίνουν παροχές σε χρήμα λόγω ασθένειας ή άλλα βοηθήματα.

Στο νέο υπερ-Ταμείο κύριας Ασφάλισης, που θα εμπεριέχει ως ξεχωριστές διευθύνσεις και τους τομείς παροχής εφάπαξ, θα ισχύουν στο εξής κοινοί κανόνες υπολογισμού των συντάξεων. Εννοείται, βέβαια, ότι μέσω αυτής της τεχνητής ενοποίησης ? μαμούθ, πέραν των προβλημάτων λειτουργικότητας, το κύριο είναι ότι θα επιδιωχθεί η αποψίλωση όλων των παροχών προς τους ασφαλισμένους που έδιναν μέχρι τώρα τα Ταμεία, με τη δημιουργία νέων κανονισμών παροχών.

Συνέπεια της δημιουργίας του νέου υπερ-Ταμείου θα είναι η λεηλασία όσων αποθεματικών έχουν απομείνει σε κάποια επιμέρους Ταμεία και η σταδιακή μετατροπή του νέου φορέα σε μια υποτυπώδη, υποβαθμισμένη κρατική δομή αφού πλέον η ιδιωτική ασφάλιση θα κληθεί να υποκαταστήσει την Κοινωνική Ασφάλιση.

Οι ασφαλισμένοι, δηλαδή, λόγω και της δραματικής συρρίκνωσης των συντάξεών τους, θα αναγκάζονται ουσιαστικά κι εφόσον αντέχουν οικονομικά να καταφύγουν στην ιδιωτική ασφάλιση για να έχουν στοιχειώδεις παροχές υγείας ή στοιχειώδεις συνθήκες επιβίωσης στα γεράματα. Ενισχύονται με αυτόν τον τρόπο το κεφάλαιο και οι ιδιωτικοί επιχειρηματικοί όμιλοι των ασφαλιστικών πολυεθνικών και των παρόχων υγείας. Η ασφάλιση από συλλογικό δικαίωμα και εργατική κατάκτηση, μετατρέπεται σε ατομική υποχρέωση.

Με τη δημιουργία αυτού του υπερ-Ταμείου είναι άμεσος ο κίνδυνος πλήρους οργανωτικής παραλυσίας και ταλαιπωρίας, των εργαζομένων και των εξυπηρετούμενων ασφαλισμένων, ενώ η διάχυση χρεών και ελλειμμάτων των πιο «προβληματικών» ταμείων θα έχει δραματικές συνέπειες για όλες τις συντάξεις.

Τέτοιας έκτασης οργανωτικές αλλαγές στον υπόλοιπο κόσμο γίνονται με μεταβατική περίοδο 3 έως και 10 ετών και μετά από διάλογο με τους φορείς των εργαζομένων και των εργοδοτών.

Η κατάργηση των επιμέρους ασφαλιστικών οργανισμών που λειτουργούν στη βάση της απαραίτητης διάκρισης που αφορά στη συνάφεια της εργασιακής σχέσης των ασφαλισμένων και η «πολτοποίησή» τους στον ενιαίο φορέα, μετατρέπει ουσιαστικά το θεσμό της Κοινωνικής Ασφάλισης σε σύστημα παροχής, σε σύστημα κρατικής ασφάλισης. Ο διεκδικητικός και παρεμβατικός χαρακτήρας της Κοινωνικής Ασφάλισης στηρίζεται στην κοινή και ενιαία συνδικαλιστική έκφραση που προσδιορίζεται από αυτή τη συνάφεια. Έτσι διασφαλίζεται ο σεβασμός στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που αφορούν κάθε επιμέρους ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό πλαίσιο. Ενθαρρύνει επίσης την ουσιαστική συμμετοχή των ασφαλισμένων σε όλα τα επίπεδα αυτής της διαδικασίας αποτελώντας την πεμπτουσία του «συλλογικού» που βρίσκεται γενικότερα υπό διωγμό, προκειμένου να αντικατασταθεί όχι από το «ατομικό» αλλά από το ισοπεδωμένο και απρόσωπο «μεμονωμένο». Η αναγκαία «ταύτιση», η προσωπική οργανική σχέση και επαφή του ασφαλισμένου με τις τύχες του ασφαλιστικού του φορέα μετά από δεκαετίες υπονόμευσης από τη συνεχή, άστοχη και αποτυχημένη κρατική παρέμβαση και λεηλασία, επιχειρείται τώρα να καταργηθεί οριστικά με τον πιο βίαιο τρόπο.

 

  1. Ο οικονομικός και κοινωνικός ρόλος της Κοινωνικής Ασφάλισης

Οι θέσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για την Κοινωνική Ασφάλιση βασίζονται στην παραδοχή ότι :

  • Οι αλλεπάλληλες περικοπές συντάξεων και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, αντί να λύνουν τα προβλήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης, τα οξύνουν και τα εδραιώνουν.
  • Οι εναλλακτικές πολιτικές πρέπει να διορθώνουν τις υπάρχουσες παθογένειες αλλά και να θέτουν τις βάσεις ενός συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα ανακτήσει τα κοινωνικά και αναδιανεμητικά χαρακτηριστικά του.
  • Η μακροπρόθεσμη προοπτική της Κοινωνικής Ασφάλισης προϋποθέτει τη σύζευξη παρεμβάσεων άμεσης απόδοσης με τη συνολική παρέμβαση αναβάθμισης του κοινωνικού κράτους.
  • Ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για την αναβάθμιση της Κοινωνικής Ασφάλισης πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα άμεσης απόδοσης για την ικανοποίηση των επειγουσών αναγκών των ασφαλισμένων, των συνταξιούχων και των Ασφαλιστικών Ταμείων.

 

  1. Η αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας.

Η αξιοπιστία της Κοινωνικής Ασφάλισης στις σχέσεις της με τους ασφαλισμένους μπορεί να αποκατασταθεί πρωτίστως, εάν αντιμετωπιστούν άμεσα η έκταση αλλά και οι ρίζες της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας.

Θα πρέπει να καταργηθούν οι νομοθετικές διατάξεις, που:

  • αφήνουν «παραθυράκια» υπέρ της αδήλωτης εργασίας,
  • καθιερώνουν κανόνες εργασίας χωρίς δικαιώματα,
  • δυσχεραίνουν τον έλεγχο των υπηρεσιών,
  • βάζουν εμπόδια στην είσπραξη βεβαιωμένων εισφορών,
  • αφήνουν ατιμώρητες, όσες επιχειρήσεις παραβιάζουν την εργατική και

κοινωνικο-ασφαλιστική νομοθεσία

  • Προβλέπουν μειωμένες ή μηδενικές εργοδοτικές εισφορές (εισφοροαπαλλαγές)

Τέλος θα πρέπει, να θεσμοθετηθούν τα ίδια ασφαλιστικά δικαιώματα με αυτά των πλήρως εργαζομένων για τους ελαστικά ή μερικά εργαζόμενους και για τους εργαζόμενους με συμβάσεις παροχής υπηρεσιών που υποκρύπτουν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας (βάουτσερ, προγράμματα κοινωφελούς εργασίας κ.λπ.).

Η ενίσχυση της γενικότερης επιχειρησιακής ικανότητας, της μηχανοργάνωσης και της στελέχωσης των ασφαλιστικών ταμείων και των δημοσίων ελεγκτικών υπηρεσιών (ΣΕΠΕ, ΕΥΠΕΑ κ.λπ.), η πλήρης νομική και υπηρεσιακή κάλυψη των ελεγκτών από ασύδοτους εργοδότες, η κωδικοποίηση και απλούστευση της ασφαλιστικής νομοθεσίας, με στόχο να θεσπιστεί Κώδικας Ασφαλιστικού Δικαίου, η έκδοση χρηστικού ασφαλιστικού οδηγού και η προώθηση μιας μεγάλης δημόσιας καμπάνιας ενημέρωσης των εργαζομένων για τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα μπορούν να ελαχιστοποιήσουν την ανασφάλιστη εργασία και την εισφοροδιαφυγή.

Ο εγγυητικός ρόλος του Κράτους στην Κοινωνική Ασφάλιση οφείλει να συνδυάζεται με αποτελεσματικές διαδικασίες κοινωνικού ελέγχου και την ενεργό ενημέρωση και συμμετοχή εκπροσώπων των ασφαλισμένων (μισθωτών, αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών) στη διαχείριση των Ταμείων, στη λήψη των αποφάσεων και στον γενικότερο σχεδιασμό πολιτικών για την Κοινωνική Ασφάλιση.

 

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

 

Μέσα από κοινούς ? μαζικούς  αγώνες  οφείλουμε:

  • Να αποτρέψουμε τη ψήφιση της κατεδάφισης της κοινωνικής ασφάλισης
  • Να διασφαλίσουμε διαχρονικά το δημόσιο, αναδιανεμητικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
  • Να διεκδικήσουμε αξιοπρεπείς συντάξεις στα 30 χρόνια υπηρεσίας, με όριο ηλικίας τα 60 χρόνια και με ύψος της κύριας σύνταξης στο 80% του τελικού μισθού.

 

Παλεύουμε για:

  • Καμιά μείωση συντάξεων, κύριων και επικουρικών, και εφάπαξ. Καμία αύξηση ασφαλιστικών εισφορών σε εργαζόμενους
  • Αποκατάσταση των απωλειών της τελευταίας πενταετίας, σε μισθούς και συντάξεις.
  • Επιστροφή των κλεμμένων στα ασφαλιστικά ταμεία.
  • Παιδεία ? υγεία ? πρόνοια, δημόσια κοινωνικά αγαθά, για όλο τον λαό
  • Προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών. Κάλυψη όλων των κενών. Πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά και μισθολογικά δικαιώματα στους αναπληρωτές
  • Ανώτατο όριο μαθητών 20 στα τμήματα γενικής παιδείας, 15 στην κατεύθυνση και 10 στα εργαστήρια.
  • Καμία αύξηση του διδακτικού ωραρίου με προοπτική την επαναφορά του στα ισχύοντα το 2013.
  • Φορολογική δικαιοσύνημε την φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και του μεγάλου πλούτου και την ελάφρυνση και απαλλαγή των χαμηλών εισοδημάτων.
  • Κρατική χρηματοδότηση που θα καλύπτει τις ανάγκες του ασφαλιστικού συστήματος για την απονομή αξιοπρεπών συντάξεων, και θα προέρχεται από τη φορολόγηση των μεγάλων κερδών και του πλούτου, από συμπληρωματικούς δημόσιους πόρους και νέες πηγές χρηματοδότησης που δε θα επιβαρύνουν τους εργαζόμενους και από την επιστροφή στα Ταμεία των αποθεματικών που λεηλατήθηκαν διαχρονικά από τις κυβερνήσεις, την εργοδοσία και τις τράπεζες.
  • Κατάργηση της μαύρης, ανασφάλιστης και ενοικιαζόμενης εργασίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεωνκαι μέτρα κατά της εισφοροδιαφυγής του κεφαλαίου, βάζοντας τέρμα στην νεοφιλελεύθερη εμμονή η οποία, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης, απαλλάσσει από τα βάρη τους εργοδότες και τα μετακυλύει στους εργαζόμενους.
  • Ακύρωση των μνημονίων και της διαπλοκής. Προτεραιότητα είναι τα συμφέροντα του λαού και όχι των δανειστών Απαιτούμε γενναία αναδιανομή των εισοδημάτων και αυξήσεις μισθών και συντάξεων.
  • Ανατροπή όλων των μνημονιακών πολιτικώνκαι για την επαναφορά και διεύρυνση των εργασιακών, ασφαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.
  • Διαγραφή του δημοσίου χρέους της χώρας, ώστε να υπάρξουν οι αναγκαίοι δημόσιοι πόροι για την χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης, των κοινωνικών πολιτικών και της ανάπτυξης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ

Συμμετέχουμε όλοι στη Γενική απεργία στις 4 Φλεβάρη.

Στην κατεύθυνση συνέχισης των αγωνιστικών κινητοποιήσεων να οργανωθούν από τις ΕΛΜΕ την επόμενη βδομάδα (9-11 Φλεβάρη) παραστάσεις διαμαρτυρίας στις περιφέρειες ή όπου αλλού κρίνουν προσφορότερο.

Πολύμορφη κλιμάκωση του γενικού απεργιακού αγώνα με την κατάθεση του νομοσχεδίου και κατά τη διάρκεια ψήφισής του.

 Το συνδικαλιστικό κίνημα, όταν απαιτεί να μην ψηφιστεί ο αντιασφαλιστικός νόμος, πρέπει να πείσει ότι το εννοεί. Αυτό προϋποθέτει την παν-κινητοποίηση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, και η απόδειξη θα είναι οι καθημερινές παρεμβάσεις σε δήμους, γειτονιές και σχολεία, με οργάνωση τοπικών κινήσεων, αλλά και με καταλήψεις,  αποκλεισμούς σε υπουργεία και Ταμεία.

Η κορύφωση των απεργιακών κινητοποιήσεων θα πρέπει να είναι ο αποκλεισμός της Βουλής.

Υ.Γ. Η Γ.Σ. των Προέδρων των ΕΛΜΕ θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 30/1/16 στις 10 π.μ. στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52, τηλ.: 210 33 26 000)

Για να δείτε το αρχείο σε pdf … εδώ

15-10-2015 Εισήγηση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ προς τις Γεν. Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ

Αθήνα, 15/10/15

   ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ

Το 3ο μνημόνιο, νόμος 4336/15, που ψηφίστηκε από τη Βουλή μετά την υπογραφή της συμφωνίας από την κυβέρνηση με το «κουαρτέτο» των τοκογλύφων ? δανειστών, αλλά και οι «εφαρμοστικοί» νόμοι που θα το συνοδεύσουν, αποτελούν συνέχεια των βάρβαρων μνημονιακών πολιτικών. Οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους και την ψήφο τους διεκδίκησαν αυτές οι πολιτικές να μπουν στο περιθώριο.

Με το 3ο μνημόνιο συνεχίζεται η κατάλυση κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας και η μόνιμη επιτροπεία από τους δανειστές, ενώ απαγορεύονται οι μονομερείς ενέργειες από την πλευρά της Ελλάδας. Η συμφωνία αυτή περιλαμβάνει νέα σκληρά μέτρα λιτότητας για τους εργαζόμενους, διάλυσης του ασφαλιστικού συστήματος, ιδιωτικοποίησης του εθνικού πλούτου και ύφεσης για την ελληνική οικονομία. Αποτελεί την τελική φάση ακραίων εκβιασμών, τρομοκρατίας και χρηματοδοτικής ασφυξίας από την πλευρά της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, και συμβιβασμών ? υποχωρήσεων, σε φόντο άτακτης χρεωκοπίας, από την πλευρά της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, οι διαδικασίες αυτές αποκάλυψαν σε όλο το λαό την αντιδραστική φύση των μηχανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης.

Τα μέτρα αυτά, ιδιαίτερα όσον αφορά τους τομείς της ασφάλισης, της φορολογίας, της διατήρησης του ΕΝΦΙΑ, των μισθών, των εργασιακών σχέσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, είναι μέτρα ακραία νεοφιλελεύθερα και θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο τη θέση των εργαζομένων και του λαού.

Ιδιαίτερα επισημαίνουμε τις αρνητικές επιπτώσεις της συμφωνίας για τους εργαζόμενους στο δημόσιο, αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, όπως η μείωση των συντάξεων και η αύξηση των ορίων ηλικίας, ακόμα και στις περιπτώσεις που υπήρχαν κατοχυρωμένα και ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, η μη επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Παράλληλα, είναι ορατή νέα μείωση των μισθών των εκπαιδευτικών, μέσα από ένα νέο μισθολόγιο που θα ψηφιστεί μέσα στο 2015 και θα ισχύσει από 1-1-2016.

Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά δεν μένει έξω από τη μνημονιακή στόχευση ούτε ο τομέας της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης (σελ. 1026-1027  του ν.4336/15).

Η νέα δέσμευση, ότι η έκθεση του ΟΟΣΑ του 2011, με την ανάλογη αναθεώρησή της, θα είναι οδηγός για τις εκπαιδευτικές αλλαγές, μπορεί να επιφέρει σοβαρές αρνητικές εξελίξεις τόσο στο εκπαιδευτικό σύστημα (όπως π.χ. ρυθμίσεις για την επαγγελματική κατάρτιση και την υποχρεωτική μαθητεία βάσει του ν.4186/13, συνέχιση της υλοποίησης της «μεταρρύθμισης του νέου σχολείου» και αξιολόγηση των σχολείων βάσει της λεγόμενης «αποδοτικότητας», που θα οδηγήσει στην κατηγοριοποίησή τους) όσο και στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών (όπως αύξηση ωραρίου, επαναφορά της αξιολόγησης-χειραγώγησης εκπαιδευτικών κ.λπ.).

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους μήνες που έρχονται, οι εργαζόμενοι να δουν και να συνειδητοποιήσουν ότι με τις μαζικές αγωνιστικές τους παρεμβάσεις σε επιμέρους αντιλαϊκά μέτρα μπορούν να παγώσουν τομείς μνημονιακών πολιτικών και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις, μέσα από μεγάλες παρεμβάσεις του σκ, ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών και της λιτότητας.

Προς αυτή την κατεύθυνση, ιδιαίτερη σημασία έχει, η όσο γίνεται καλύτερη λειτουργία των σωματείων μας (ΕΛΜΕ), η ενημέρωση των συναδέλφων στα σχολεία (περιοδείες, συσκέψεις), ο χρόνος προετοιμασίας των αγωνιστικών παρεμβάσεων ? συλλαλητήρια ? απεργία.

Α. Πρώτης προτεραιότητας ζήτημα είναι τα προβλήματα λειτουργίας των σχολείων  (κενά, τμήματα και αριθμός μαθητών, μόνιμοι διορισμοί, προσλήψεις αναπληρωτών, αναθέσεις μαθημάτων και μετακινήσεις συναδέλφων) με αιχμές:

  • Προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών (τρόπος διορισμού).
  • Κάλυψη όλων των κενών με αναπληρωτές.
  • Ανώτατο όριο μαθητών 20 στα τμήματα γενικής παιδείας, 15 στην κατεύθυνση και 10 στα εργαστήρια.
  • Ολιγομελή τμήματα στα ΕΠΑΛ στην κατεύθυνση στήριξης των ειδικοτήτων που επανασυστήθηκαν.
  • Καμία αλλαγή στις αναθέσεις  μαθημάτων την τρέχουσα σχολική χρονιά.
  • Οι μετακινήσεις συναδέλφων για την κάλυψη των λειτουργικών κενών να γίνονται μόνο σε εθελοντική βάση.
  • Καμία αύξηση του διδακτικού ωραρίου με προοπτική την επαναφορά του στα ισχύοντα το 2013.

Β. Συνταξιοδοτικό ? Κοινωνική Ασφάλιση

  • Κατοχύρωση του αναδιανεμητικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
  • ΟΧΙ στην ανατροπή των ορίων ηλικίας. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια υπηρεσίας.
  • ΟΧΙ μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, ενίσχυση των ταμείων για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.
  • Σταδιακή αποκατάσταση των απωλειών της τελευταίας 5ετίας.

Γ. Μισθολόγιο ? αξιολόγηση

  • Νέο μισθολόγιο με βελτίωση αποδοχών στους νέους συναδέλφους.
  • Ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη με σταδιακή αποκατάσταση απωλειών.
  • Αποτροπή ψήφισης νέου μοντέλου αξιολόγησης ? χειραγώγησης.
  • Ψήφιση πολυνομοσχεδίου για την κατάργηση του αντιεκπαιδευτικού θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης.
  • Προβολή της θέσης για άμεσα μέτρα στήριξης του εκπαιδευτικού έργου μέσα από  συλλογικούς θεσμούς  (σύλλογο καθηγητών –  σχολικό σύμβουλο) καθώς και συνεχής διαδικασία επιμόρφωσης.

Η δημόσια εκπαίδευση έχει ανοιχτά πολλά προβλήματα. Απαιτείται  μεγάλη τομή για μια δημοκρατική και αποτελεσματική εκπαίδευση. Η ΟΛΜΕ  είναι έτοιμη να συμβάλλει σε ένα ουσιαστικό διάλογο για την αναβάθμιση του σχολείου και του εκπαιδευτικού και απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αντιμετωπιστούν θετικά τα παραπάνω ζητήματα.

Ταυτόχρονα η ΟΛΜΕ, μαζί με όλες τις οργανωμένες συνδικαλιστικές δυνάμεις και το λαό πρέπει να  συμβάλλει με αγωνιστικό τρόπο, στα μεγάλα ζητήματα που καθορίζουν το μέλλον της χώρας:

  • Ανατροπή των πολιτικών λιτότητα και ύφεσης, ανατροπή των πολιτικών ΕΕ ? ΕΚΤ – ΔΝΤ.
  • Κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα.
  • Όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
  • Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ.
  • Διασφάλιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης. Διασφάλιση της πρώτης κατοικίας.
  • Κατοχύρωση των συνδικαλιστικών ελευθεριών, υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων.

Σε αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα και τους εργαζομένους, έχουμε την υποχρέωση να εμβαθύνουμε, μέσα από δημοκρατικό διάλογο πάνω σε κορυφαία ζητήματα προσανατολισμού της χώρας, ανιχνεύοντας εναλλακτικές λύσεις νέας παραγωγικής ανάπτυξης σε δυναμική αντίθεση και αντιπαράθεση με μηχανισμούς εξάρτησης σε μια πορεία για πραγματική κατοχύρωση της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας της χώρας.

Πρόγραμμα Δράσης

Με βάση τους παραπάνω άξονες, η δράση μας θα αναπτυχθεί με:

  1. Περιοδείες στα σχολεία.
  2. Συγκεντρώσεις, παραστάσεις σε Διευθύνσεις, περιφέρειες για κάλυψη των κενών και τον αριθμό των μαθητών στα τμήματα μαζί με γονείς.
  3. Προετοιμασία με άλλες ομοσπονδίες και την ΑΔΕΔΥ για πανεργατική απεργιακή κινητοποίηση το συντομότερο δυνατό.
  4. Συντονισμός κλαδικών κινητοποιήσεων με τη ΔΟΕ για κενά ? αξιολόγηση ? συνταξιοδοτικό.
  5. Εξουσιοδότηση για άμεση απεργιακή κινητοποίηση (μαζί με ΔΟΕ) σε περίπτωση αύξησης του ωραρίου.

Ο προσανατολισμός των κινητοποιήσεων μας θα πρέπει να στραφεί με ουσιαστικό τρόπο στην πολύ καλή προετοιμασία τους. Αυτό σημαίνει πως χρειάζεται να εξασφαλίζεται ο αναγκαίος χρόνος από την εξαγγελία μέχρι την υλοποίησή τους, αλλά και η πολύπλευρη δράση ενημέρωσης και προπαγάνδισης στα σχολεία (περιοδείες, υλικό , αφίσα, προκήρυξη, συγκεντρώσεις, συσκέψεις).

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ, εκτιμώντας τις εξελίξεις και αποτιμώντας το βαθμό ετοιμότητας του συνδικαλιστικού κινήματος, θα καλέσει τον κλάδο σε νέες Γενικές Συνελεύσεις στο τέλος Νοέμβρη για συνέχιση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.

Οι εκπαιδευτικοί μαζί με όλους τους εργαζομένους, όπως έκαναν και τα προηγούμενα χρόνια, με τους αγώνες τους θα αντισταθούν και τελικά θα ακυρώσουν στην πράξη την εφαρμογή των νέων μνημονιακών μέτρων και πολιτικών.

Υ.Γ. Η Γεν. Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ θα γίνει το Σάββατο, 24/10/2015 στις 10 π.μ. στο Ξενοδοχείο «STANLEY», Οδυσσέως 1, Πλατ. Καραϊσκάκη, στάση ΜΕΤΡΟ «Μεταξουργείο», τηλ.: 211 9900900.

Για να δείτε το αρχείο σε pdf … εδώ